brestr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. pl. ir, (old acc. pl. brestu, Jd. 25), an outburst, crash, Eb. 230, of a blow against a metal ring; steinarnir kómu saman, ok varð þar við b. hár, Glúm. 375 (cp. heraðs-brestr, vá-brestr), Fms. xi. 6, 7, Fbr. 148, Hkr. i. 342; her-brestr, the crash produced by a sort of powder (cp. Albertus Magnus), Bs. i. 798, 799; í þeim eldi léku laus björg stór sem kol á afli, svá at í þeirra samkomu urðu brestir svá stórir, at heyrði norðr um land (of a volcano), 803; mátti heyra stóra bresti, i. e. the clash of spears, Flov. 33.
- II.
a chink, fissure, esp. in jewellery; b. á gulli, Vkv. 25, cp. 24; vóru gimsteinar svá heilir at eigi var b. á þeim, Joh. 623. 20; kom mér þá í hug, at b. hafði verit á hringnum, … fleiri brestina, Ld. 126; cp. the phrase, berja í brestina, v. berja, to cry off a bargain, Nj. 32.
- 2.
metaph. a crack, chink; bresti er í þeim ráðahag hafa verit, Ld. 128.
- β.
want, loss; hvert ábati eðr b. í varð, Fms. xi. 441; þar eptir fylgir b. bús, Bb. i. 12; hýbýla-brestr, domestic misfortune, Gísl. 79.
- β.
- 2.
- III.
a rattle (hrossa-brestr).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- cp.
- compare.
- i. e.
- id est.
- esp.
- especially.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Jd.
- Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bb.
- Búnaðar-bálkr.
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)