Yrða

hallmæla

sagnorð hall-mæla

t, to speak ill of one, with dat., Nj. 53, Fms. iv. 81, xi. 260, Magn. 442, passim.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Magn.
Magnús saga jarls. (E. II.)