nægja
sagnorð
Merkingar
ð, qs. gnægja (q. v.), [gnógr]:—to be enough, suffice; sem nægir, Dipl. iv. 2; nægir at þeir trúi því sem trúir Heilög kirkja, H. E. i. 519: with dat., sá hefir nóg sér nægja lætr, a saying; hefir hann alla út lukt svá at mér vel nægir, so that I am quite contented, Dipl. iv. 5; lét Brandr sér vel n. fyrir sik ok sína arfa þeir penningar sem, 12.
- II.
reflex. to suffice; sem nægisk með mjólk ok hunangi, Stj. 259; þóat skírnin nægisk, K. Á. 20; þótti þeim sér ekki nægjask heimrinn, Edda (pref.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- q. v.
- quod vide.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)