nær

atviksorð

Merkingar

adv. used both as positive and comparative of ná-, q. v.; superl. næst; mod. usage makes nær the comparative, nærri the positive, cp. fjar, fjarri, firr, which are analogous: [A. S. and Engl. near; Scot. nar; Dan. nær]:—near:

I.
as positive, with dat., brautu nær, near the road, Hm. 71; hjarta nær, 94; borgum nær, Sighvat; nær Heiðabý, Fms. vi. 64 (in a verse); vera nær e-u, to be present at; hvergi nær, nowhere near; vóru þá búendr hvergi nær komnir, Ó. H. 210, Eg. 111, Grág. i. 69; nær eða fjarri, nigh or far, Fms. viii. 346:—nær aptni, near night, towards night, Hm. 97; nær morni, 100:—near, according to, nær ætla ek þat lögum Íra, Ld. 76; er þat nær þínu skapi, Nj. 24.
1. 2.
  metaph. near, close, sharp; sem þú mátt vánu nær (probably) vita, Sks. 183 B; geta þess sumir til, at þú munir þér þetta eigi nær ætla, folks say that it comes not from thy heart, Fms. xi. 280; Sigurðr þótti nær sér taka þetta bragð, it was cleverly done, vii. 219; cp. taka e-ð nærri sér, to overstrain one’s powers; hann hefir tekið nærri sér, … ok var nær hverjum vænna horfði, it was a drawn game, Nj. 45; e-m verðr nær stýrt, to have a narrow escape, Fms. v. 266; nær meir, more near to, Hom. 159; engi skal nær meir göra en, Gþl. 456.
2. 3.
  adv. nearly, almost; nær þrjátigi manna, Grett. 95 B; nær tuttugu, Eg. 37; níu hundruð eðr nær því, Fms. i. 109, Rb. 466; nær hundraði vetra, Landn. 322; nær tveggja manns-vaxta, Fas. ii. 508; siðaðr nær betr en, almost better than, Fms. i. 242; nær af öllum löndum, Ld. 28.
II.
compar. nearer; nær kirkju eða firr, K. Þ. K.; nær vetfangi, Grág. ii. 43; ver eigi nær honum en mál nemi, Fms. iv. 28: temp., eigi nær vár-þingi en …, Grág. i. 100; eigi nær páskum en …, 324: metaph. nearer to, þess firr var er þeir gengu nær, Ld. 322.
1. 2.
  fitter; væri nær miklu, at …, Valla L. 218; miklu er þetta nær, en …, Þórð. 49, Nj. 37; nær er nú aptr at hverfa en fyrr, Fms. vi. 155: in mod. usage, iron., þér er nær at þegja, it will be better for thee to hold thy tongue; þér var nær að vera kyr!
B.
Adv. and conj. [Dan. naar], when; hafðú njósn af nær þeir koma, Nj. 5; halda vörð á nær tími mundi vera at hitta konung, Eg. 420; göra orð nær líkast væri at veita atför jarli, Fms. i. 54; kveða á nær hón varð léttari, Grág. i. 349; nær þeir (supposed that) auka jömnu, ii. 257.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.: atviksorð (e. adverb)
q. v.: quod vide.
superl.: efsta stig (e. superlative)
mod.: modern.
cp.: compare.
A. S.: Anglo-Saxon.
Engl.: English.
Scot.: Scottish.
Dan.: Danish.
dat.: þágufall (e. dative)
metaph.: metaphorical, metaphorically.
compar.: miðstig (e. comparative)
temp.: temporal.

Tilvitnuð rit

Hm.: Hává-mál. (A. I.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Hom.: Hómilíu-bók. (F. II.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
Grett.: Grettis saga. (D. II.)
Rb.: Rímbegla. (H. III.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Fas.: Fornaldar sögur. (C. II.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Valla L.: Valla Ljóts saga. (D. II.)
Þórð.: Þórðar saga hreðu. (D. V.)