næra
sagnorð
Merkingar
ð, [akin to Ulf. nisan and nasjan = σώζεσθαι, σώζειν; A. S. genesan; Germ. genesen; as also Germ. nahren, changing s into r]:—to nourish, nurse; ok næra svá sína unga, Sks. 48; næra sín híbýli, 326 B; engi gneisti lífsins má næra mik eðr lífga, Fms. x. 368; synir né nærendr, nourishers, H. E. i. 505:—to nurse, refresh, þeir þógu ok nærðu líkamina, Stj. 237; svá nærir önd mína hunang-fljótandi mál ór munni þínum, Eluc. 55; heldr at næra en slökkva, Sturl. ii. 15.
- II.
reflex. to take slight food, so as just to keep body and soul together:—to be refreshed, of a sick or faint person, nærðisk hón svá sem frá leið, Fms. vi. 353; hón dreypir víni á varrir þeim ok nærðusk þeir skjótt, Fas. iii. 571.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)