rykkja
sagnorð
Merkingar
t, [Dan. rykke], to pull roughly and hastily, with dat.; hann rykkir til svá fast, at …, Fb. i. 530; rykkja á, to pull, Fas. iii. 487; þeir tólf rykktu honum fram á fjöru-grjótið, Grett. 97; r. e-u í sundr, Fas. ii. 264, Fms. xi. 438; rykkja sverði, to draw a sword, (mod.): to draw into folds [Fr. rucher], a dress-maker’s term.
- 2.
to run, move, Germ. rücken; en er hón sér þat rykkir hón fast undan, Fb. i. 258.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Dan.
- Danish.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)