Yrða

rymr

nafnorð, karlkyn

m. roaring, of a hoarse voice, Edda 110; rymr oneagri, 673. 54; með rymnum, 56: poét., rymr öxa, randa, ríta, the clatter of weapons: the sea is called rym-fjall, -leið, -völlr, = the roaring fell, way, field, Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.