rymja
sagnorð
pres. rym; pret. rumdi; subj. rymdi; [rómr]:—to roar, cry out with a hoarse voice; rymjandi rödd, Bs. ii. 10; á nótt rymr hann, 673. 54; vaknar hann ok rymr, 56: rumdi hann mjök, Fas. ii. 368, iii. 497.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)