Yrða

snákr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [A. S. snácu, snæce; Engl. snake; Dan. snog], a snake, only in poetry, Merl. 2. 16, 22, 89, Fms. ii. 18 (in a verse); snáka stríð, ‘snake-bale,’ i. e. the winter; snáka jörð, stígr, ‘serpent-path,’ ‘snake-litter,’ i. e. gold; snák-hauðr, snák-rann, id., Lex. Poët.

  1. II.

    a nickname, Fms. x.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Dan.
Danish.
i. e.
id est.

Tilvitnuð rit

Merl.
Merlínusspá. (A. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.