strönd
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. strandar, dat. ströndu and strönd, pl. strendr and strandir, the latter being the older form used in local names; [A. S., Engl., and Dan.-Swed. strand]:—a border, edge; skjöld, ok gylltir naglar ok strendr, Fms. vii. 323.
- II.
a strand, coast, shore (not of a river, though the London Strand is such); allt annat lið hans stóð eptir á ströndu, Fms. i. 159; ferr hann til strandar, Fas. ii. 505, Gh. 13; öll hin nyrðri strönd Seyðis-fjarðar, Landn. 252; á hvárri-tveggju strönd, Gísl. 8; á inni syðri strönd, id.; hér fyrir ströndinni, Fms. viii. 230; ná-strönd.
- III.
freq. in local names, of a coast-land, Strönd, Strandir, and in compds, Horn-strandir, Barða-strönd, Skarð-strönd, Meðalfells-strönd, Sýr-strönd, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- freq.
- frequent, frequently.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gh.
- Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)