stuttr
lýsingarorð
Merkingar
adj., compar. styttri, superl. stytztr; stuttara, Sks. 288; stuttr is no doubt assimilated qs. stuntr: [A. S. and Engl. stunted, stinted]:—prop. stunted, scant; stutta brynju, Gkv. 2. 19, Fms. vi. 66; s. kyrtill, vii. 63, Valla L. 208; ætla styttri skyrtu þína enn kyrtil, Sks. 287; hár styttra en eyrna-blöð, Sks. 66 new Ed.; s. toppr, id.; stutt skapt, Sturl. i. 64; þrjá tigi álna var yfir gjána þar sem stytzt var, Fas. ii. 405: of time, stuttar samvistir, Bs. i. 629; fyrir stuttu, a short while ago, Fas. iii. 532; stuttr máls-háttr, Bs. ii. 6; hafði hann stuttar kvaðningar, Fms. iii. 95: scant, stutt hjáip, Barl. 58; svara stutt, to answer shorily, Eg. 95, 175, Karl. 200, Stj. 578; svara stutt ok styggt, Fms. vii. 65.
- B.
COMPDS: stutt-brækr (mod. stutt-buxur), f. pl. short breeks, curt hose, reaching to the knees, Sturl. ii. 221. stutt-búinn, part. clad in a short mantle, Mart. 111. stutt-feldr, m. short-cloak, a nickname, Fms. vii. 75. stutt-klæddr, part. = stuttbúinn, Sturl. ii. 281. stutt-leikar, m. pl. abruptness; þau höfðu skilit í stuttleikum um kveldit, parted abruptly, Eb. 46. stutt-leitr, adj. short-faced, Þjal. stutt-liga, adv. shortly, abruptly; mæla stuttliga til e-s, Korm. 229; skilja s., Band. 13 new Ed.; fór s. með þeim bræðrum, Sturl. ii. 98. stutt-ligr, adj. brief, abrupt, Mkv. 11. stutt-mæltr, part. short-spoken; s. ok fátalaðr, Hkr. ii. 275; hón var s. (harsh) við sveininn, Fms. ix. 242. stutt-nefja, u, f. ‘short-beak,’ prob. the little auk, Eggert Itin. 355. stutt-orðr, adj. short-worded, Fms. vi. 250.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- superl.
- efsta stig (e. superlative)
- qs.
- quasi.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- prop.
- proper, properly.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- mod.
- modern.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
- prob.
- probably.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Valla L.
- Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Mart.
- Martinus saga. (F. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Þjal.
- Þjalar-Jóns saga. (G. III.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Itin.
- Itinerarium or Travels of Eggert Ólafsson, 1772.