styggr
lýsingarorð
Merkingar
adj. [Dan. styg = ugly], shy, wary (= skjarr), of deer, birds, animals, which are easily startled; hann vildi höndla hann (the horse), en hann var þá svá styggr, at Einarr komsk hvergi í nánd honum, Hrafn. 7; styggr sauðr, N. G. L. i. 36; ef menn eigu haglendi saman ok styggan sauð, 38; very freq. in mod. usage, in which skjarr (q. v.) is obsolete; hlaup-s., læ-s., flótt-s., fraud-shunning; dag-styggr, ‘day-shy’ shunning light, of a dwarf; Dag-styggr, a pr. name, Landn., Sturl.
- 2.
peevish, of temper; hvern dag er at kveldi kom görðisk hann styggr, svá at fáir menn máttu orðum við hann koma, Eg. 1; konungr görðisk styggr ok fár til hans, Fms. i. 100; Þórðr varð s. við þetta, Ld. 42; ver eigi stygg, húsfreyja, Grett. 98, Fas. iii. 244: neut., svara, mæla styggt = styggliga, Nj. 142, Fms. vi. 118, vii. 65: skap-s.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.
- Danish.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- q. v.
- quod vide.
- pr.
- proper, properly.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)