stynr
nafnorð, karlkyn
m., pl. stynir, a groan, Hom. 57, Fb. i. 145; sjúkra manna s, Skálda 174; dauðans stynir, Stj. 50; s. ok sýting, 51; með miklum styn, Fms. v. 218; styn né hósta, Nj. 201; sárum styn, Fb. ii. 392.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)