stútr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [Dan. stud; Swed. stilt; Engl. stút; akin to stuttr?], a bull, D. N. i. 63, iv. 664, 782, Boldt 165, 167; uxa-stútr; this sense, however, is not in use in Icel.
- II.
metaph. the butt end of a horn (used as a cup or vessel); Heimdæll gaf honum höggit þat, horns með stúti sínum, Skíða R. 126.
- 2.
a stumpy thing; drykkju-stútr, a kind of can, Bs. i. 877; ferju-stútr, a stumpy ferry-boat, Fbr.: the neck of a bottle is called stútr, flösku-stútr:—the spout of a kettle or can, Ingveldr tók við katlinum, blés í stútinn og setti hann á borðið og tók að skenkja kaffeð, Piltr og Stúlka 51.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Engl.
- English.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Boldt
- Boldt. (J. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)