Yrða

svelgr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [Shetl. swelchie], a swirl, whirlpool, current, stream, = röst, q. v.; var þar eptir svelgr í hafinu, Edda; sem svelgr í hafi eða Sirtes aðr Scylla, Al. 50.

  1. 2.

    esp. as a local name of the race in the Pentland Firth, Orkn. 276, Ó. H. 193, Fms. x. 145.

  2. II.

    metaph. a swallower, spendthrift; þú inn gráðugi svelgr, El. 95; hvel-svelgr himins, Edda (in a verse); vín-svelgr, a wine-swiller, drunkard: hræ-svelgr, carrion-devourer, Vþm.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
q. v.
quod vide.
esp.
especially.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
El.
Elis saga. (G. II.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)