syðri
lýsingarorð
compar., from suðr, the more southern; superl. synnstr, the southernmost (mod. also syðstr, to make it conform to the comparative, but less correct; on the other hand, the old poets also use compar. synnri); hinn syðri hlutr, Edda 4; nær enu syðra landinu, Ld. 6; þverá hinni syðri, Fms. i. 251; á Víðivöllum inum syðrum, Dropl. 7; inum syðra, Landn. 218; Reykjadal inn syðra, Nj. 27; í syðra Bretlandi, Str. 1: hit syðra, as an adverb, in the south, southwards, Landn. 62; vendi Magnúss konungr it syðra (he stood southwards) með Bretlandi ok Skotlandi, Orkn. 150; at inu synnsta fjalli, Landn. 43, v. l.; it synnsta fjall, Ísl. ii. 398; frá hinum synnsta vita, Hkr. i. 147; Vallá hina synnstu, Dipl. iii. 8; synnsta Grund, v. 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- superl.
- efsta stig (e. superlative)
- mod.
- modern.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)