Yrða

veklingr

nafnorð, karlkyn

m. a weakling, in a dubious passage, vinr Veðorms veklinga tøs, a friend of W., the helper of the weak, Ad.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Ad.
Arinbjarnar-drápa. (A. III.)