Yrða

velja

sagnorð

Merkingar

pres. vel; pret. valði, valdi; subj. velði; part. valiðr, valdr, valinn; [Ulf. waljan = αἱρειν; O. H. G. weljan; Germ. wählen; Dan. vælge; Swed. välja; Old Engl. wale; cp. val-]:—to choose, elect, pick out; at ér velit þat er yðr gegnir, 623. 30; ok er gott um at velja, Nj. 3; velja um tvá kosti, Gísl. 16; konungr valði mjök menn með sér í hirð at afli ok hreysti, Fms. i. 43; þeir feðgar völðu mjök menn at afli til fylgðar við sik, Eg. 84; þeir bræðr völðu sér lið, 119; þeir höfðu valið lið, picked troops, Nj. 24; valiðs meistara, Post. (Unger) 108; velja við til, Grág. ii. 356; ef eigi er rjóðrum högginn skógrinn ok er valiðr, 294; valiðr til e-s, Fs. 71; rita tal allra valdra manna, Hom. 36.

  1. 2.

    to pick out, Lat. promere; kuml konunga ór kerum valði, Gh. 7; hverr vildi mér hnossir v., Gkv. 2. 20; valði Sigríðr vinum sínum gjafar, S. made gifts to her friends, Ó. H. 124; velr hón honum mörg hæðilig orð, Ld. 48; v. mönnum neisulig orð, Ísl. ii. 384; v. e-m hörð orð, Fb. ii. 376.

  2. II.

    reflex., þeir sjau völðusk til, ok gengu, came forward, picked themselves out, Fms. viii. 117; völdusk margir göfgir menn til þessar ferðar, Orkn. 322.

    1. 2.

      pass. to be chosen, H. E. i. 478.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

pres.
nútíð (e. present)
pret.
þátíð (e. preterite)
subj.
viðtengingarháttur (e. subjunctive)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
Ulf.
Ulfilas.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
Engl.
English.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
reflex.
reflexive.
pass.
þolmynd (e. passive)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Gh.
Guðrúnar-hefna. (A. II.)
Gkv.
Guðrúnar-kviða. (A. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)