vella 1
sagnorð
sjá einnig vella 2 sagnorð
Merkingar
pres. vell; pret. vall; pl. ullu; subj. ylli; part. ollinn; [A. S. weallan; Engl. to well]:—to well over, boil, be at boiling heat; vellanda bik, Fms. vii. 232; rigndi blóði vellanda, Nj. 272; vellanda vatn, Bs. i. 40, Sks. 424; vellanda viðsmjör, 623. 12; vax heitt ok vellanda blý, molten lead, Hom. 100; vellanda gulli, molten gold, 625. 38; tók stálit at vella, Karl. 18; vellr nú ór járni allt þat er deigt er, Þiðr. 79; vellanda katli, Hm. 84; hafit vellr ok geisar, Rb. 444; keldur er æ ok æ vella ákafliga, Sks. 146; sé nú hve sá hverr velli, Gkv. 3. 9; hver vellanda, 6; það vellr og sýðr, of a boiling kettle; brunnr vellr af hita, Al. 51; vellandi reiði, Art.
- II.
metaph. to well up, swarm, esp. of vermin, maggots, or the like; vella möðkum, to swarm with worms; hann vall möðkum, Fms. xi. 280; þat vellr möðkum allt, Hom. (St.); Herodes vall möðkum í hel, Ver. 40; ullu út ór (swarmed out) ormar ok eyðlur, Hkr. i. 103 (Fms. x. 380); vella vági, to run with matter, Greg. 75, Stj. 617 (of Naaman).
- III.
to cry, scream, of a curlew; spói vall í túni; also of the horse-cuckoo.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Art.
- Artus-kappa sögur. (G. II.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)