kulna
sagnorð
Merkingar
- 1.
verða kaldur, dofna, kólna
- glæðurnar kulnuðu í arninum
- eftir því sem tíminn leið kulnaði von hans
- 2.
(um fólk) glíma við kulnun
kulna í starfi
sjá kulnaður
Tengd orð
Beyging
kulnaði kulnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkulnakulnaðiégkulnikulnaði
þúkulnarkulnaðirþúkulnirkulnaðir
húnkulnarkulnaðihúnkulnikulnaði
viðkulnumkulnuðumviðkulnumkulnuðum
þiðkulniðkulnuðuðþiðkulniðkulnuðuð
þaukulnakulnuðuþaukulnikulnuðu
| nafnháttur | kulna |
|---|---|
| sagnbót | kulnað |
| boðháttur eintölu | kulnaðu |
| boðháttur fleirtölu | kulnið |
| stýfður boðháttur | kulna |
| lýsingarháttur nútíðar | kulnandi |
kk.kvk.hk.
nf.kulnaðurkulnuðkulnað
þf.kulnaðankulnaðakulnað
þgf.kulnuðumkulnaðrikulnuðu
ef.kulnaðskulnaðrarkulnaðs
nf.kulnaðirkulnaðarkulnuð
þf.kulnaðakulnaðarkulnuð
þgf.kulnuðum
ef.kulnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkulnarðukulnaðirðuþúkulnirðukulnaðirðu
þiðkulniðikulnuðuðiþiðkulniðikulnuðuði