kunnátta

nafnorð, kvenkyn

kunn-átta

það að búa yfir færni eða þekkingu

kennarinn prófaði kunnáttu nemendanna
gamla kirkjan ber merki um góða verklega kunnáttu

Andheiti

Skyld orð

þekking

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑áttu beygist eins og átta