kveða

Merkingar

1. 1.

   yrkja, semja (vísu, kvæði)

   • hún kvað ljóð í veislunni

   • kveða rímur

     syngja rímur á sérstakan hátt

2. 2.

   segja (e-ð)

   • hann kvað þetta vera rétt
   • þeir kváðu samningana vera ólöglega

   • kveða svo að orði

     orða það svo

3. 3.

   kveða að

   • láta mikið að sér kveða

     vera atkvæðamikill, virkur, áberandi

     • hún lætur mikið að sér kveða í félagslífi skólans

   • það kveður lítið að honum

     • það kveður lítið að henni á fundum
4. 4.

   kveða á

   • lögin kveða á um þetta

     lögin mæla fyrir um þetta, þetta stendur í lögunum

   • það er kveðið á um þetta í skólareglum

5. 5.

   kveða niður

   stöðva (e-ð)

   • hún reyndi að kveða niður slúðursögurnar um sig

   • kveða niður draug

     losa sig við draug

6. 6.

   kveða upp

   • kveða upp dóm

     dæma

     • rétturinn hefur kveðið upp dóm í málinu
7. 7.

   kveða upp úr

   • kveða upp úr með þetta

     úrskurða um þetta

     • læknirinn kvað upp úr með að maðurinn væri látinn
8. 8.

   kveða við

   • það kveður við annan tón hjá honum

     hann talar öðruvísi, segir annað núna

     • allt í einu kveður við annan tón hjá ráðherranum

   • það kveður við þruma

     það heyrist í þrumu