kveðja
sagnorð
sjá einnig kveðja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli segja bless (við e-n)
- hún kvaddi mig á útitröppunum
- hann kveður gestina með handabandi
- ég á eftir að kveðja
kveðja hvorki kóng né prest
fara burt án þess að kveðja eða láta nokkurn vita
- 2.
með þolfalli kveðja hana til
kalla (e-n) til sín
- vegfarendur kvöddu til lögregluna
með þolfalli kveðja hana á sinn fund
- forstjórinn hefur kvatt þrjá starfsmenn á sinn fund
með þolfalli kveðja hann í herinn
- hann var skyndilega kvaddur í herinn
- 3.
með þágufalli og eignarfalli kveðja sér hljóðs
biðja um þögn
- hún kvaddi sér hljóðs og hélt litla ræðu
- 4.
með eignarfalli kveðja dyra
berja að dyrum, banka á hurðina
sjá kveðjast
Tengd orð
Beyging
kvaddi kvatt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveðkvaddiégkveðjikveddi
þúkveðurkvaddirþúkveðjirkveddir
húnkveðurkvaddihúnkveðjikveddi
viðkveðjumkvöddumviðkveðjumkveddum
þiðkveðjiðkvödduðþiðkveðjiðkvedduð
þaukveðjakvödduþaukveðjikveddu
| nafnháttur | kveðja |
|---|---|
| sagnbót | kvatt |
| boðháttur eintölu | kveddu |
| boðháttur fleirtölu | kveðjið |
| stýfður boðháttur | kveð |
| lýsingarháttur nútíðar | kveðjandi |
kk.kvk.hk.
nf.kvaddurkvöddkvatt
þf.kvaddankvaddakvatt
þgf.kvöddumkvaddrikvöddu
ef.kvaddskvaddrarkvadds
nf.kvaddirkvaddarkvödd
þf.kvaddakvaddarkvödd
þgf.kvöddum
ef.kvaddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkveðstkvaddistégkveðjistkveddist
þúkveðstkvaddistþúkveðjistkveddist
húnkveðstkvaddisthúnkveðjistkveddist
viðkveðjumstkvöddumstviðkveðjumstkveddumst
þiðkveðjistkvöddustþiðkveðjistkveddust
þaukveðjastkvöddustþaukveðjistkveddust
| nafnháttur | kveðjast |
|---|---|
| sagnbót | kvaðst |
| boðháttur eintölu | kveðstu |
| boðháttur fleirtölu | kveðjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveðstukvaddistuþúkveðjistukveddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkveðurðukvaddirðuþúkveðjirðukveddirðu
þiðkveðjiðikvödduðiþiðkveðjiðikvedduði