mát 1
nafnorð, hvorugkyn
sjá einnig mát 2 nafnorð, hvorugkyn
sigur í tafli, þegar leikmaður getur ekkert lengur gert
vera kominn í mát
vera/verða mát
vera/verða mát
vera lens, vita ekki svarið
standast ekki mátið
standast ekki freistinguna
- ég stóðst ekki mátið og gægðist inn um gluggann
Beyging
eignarfall eintölu máts nefnifall fleirtölu mát
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.mátmátiðnf.mátmátin
þf.mátmátiðþf.mátmátin
þgf.mátimátinuþgf.mátummátunum
ef.mátsmátsinsef.mátamátanna