megna
sagnorð með þolfalli oftast með neitun
geta (e-ð), vera fær um (e-ð), hafa orku til (e-s)
- hún megnar ekki að fara fram úr rúminu
Beyging
megnaði megnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmegnamegnaðiégmegnimegnaði
þúmegnarmegnaðirþúmegnirmegnaðir
húnmegnarmegnaðihúnmegnimegnaði
viðmegnummegnuðumviðmegnummegnuðum
þiðmegniðmegnuðuðþiðmegniðmegnuðuð
þaumegnamegnuðuþaumegnimegnuðu
| nafnháttur | megna |
|---|---|
| sagnbót | megnað |
| boðháttur eintölu | megnaðu |
| boðháttur fleirtölu | megnið |
| stýfður boðháttur | megna |
| lýsingarháttur nútíðar | megnandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmegnarðumegnaðirðuþúmegnirðumegnaðirðu
þiðmegniðimegnuðuðiþiðmegniðimegnuðuði