sann gjarn
lýsingarorð sann-gjarn
Merkingar
- 1.
sem á rétt á sér
- sanngjörn krafa
- 2.
(um fólk) sem gerir réttmætar kröfur
- verkstjórinn er sanngjarn
Samheiti
- réttsýnn,
- sanngjarnlegur,
- sannsýnilegur,
- sannsýnn
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑gjörn ‑gjarnt miðstig ‑gjarnari efsta stig ‑gjarnastur beygist eins og gjarn
kk.kvk.hk.
nf.sanngjarn sanngjörn sanngjarnt
þf.sanngjarnan sanngjarna sanngjarnt
þgf.sanngjörnum sanngjarnri sanngjörnu
ef.sanngjarns sanngjarnrar sanngjarns
nf.sanngjarnir sanngjarnar sanngjörn
þf.sanngjarna sanngjarnar sanngjörn
þgf.sanngjörnum
ef.sanngjarnra
nf.sanngjarni sanngjarna sanngjarna
aukaföllsanngjarna sanngjörnu sanngjarna
öll föllsanngjörnu
öll föllsanngjarnari sanngjarnari sanngjarnara
öll föllsanngjarnari
kk.kvk.hk.
nf.sanngjarnastur sanngjörnust sanngjarnast
þf.sanngjarnastan sanngjarnasta sanngjarnast
þgf.sanngjörnustum sanngjarnastri sanngjörnustu
ef.sanngjarnasts sanngjarnastrar sanngjarnasts
nf.sanngjarnastir sanngjarnastar sanngjörnust
þf.sanngjarnasta sanngjarnastar sanngjörnust
þgf.sanngjörnustum
ef.sanngjarnastra
nf.sanngjarnasti sanngjarnasta sanngjarnasta
aukaföllsanngjarnasta sanngjörnustu sanngjarnasta
öll föllsanngjörnustu