sann
lýsingarorð sann-færður lýsingarháttur þátíðar
með fasta vissu, fullviss
- þeir eru sannfærðir um að þeir geti gert þetta
- hún er sannfærð um eigið ágæti
sjá sannfæra, sannfærast, sannfærandi
Tengd orð
Beyging
sann
kk.kvk.hk.
nf.sannfærður sannfærð sannfært
þf.sannfærðan sannfærða sannfært
þgf.sannfærðum sannfærðri sannfærðu
ef.sannfærðs sannfærðrar sannfærðs
nf.sannfærðir sannfærðar sannfærð
þf.sannfærða sannfærðar sannfærð
þgf.sannfærðum
ef.sannfærðra
nf.sannfærði sannfærða sannfærða
aukaföllsannfærða sannfærðu sannfærða
öll föllsannfærðu
öll föllsannfærðari sannfærðari sannfærðara
öll föllsannfærðari
kk.kvk.hk.
nf.sannfærðastur sannfærðust sannfærðast
þf.sannfærðastan sannfærðasta sannfærðast
þgf.sannfærðustum sannfærðastri sannfærðustu
ef.sannfærðasts sannfærðastrar sannfærðasts
nf.sannfærðastir sannfærðastar sannfærðust
þf.sannfærðasta sannfærðastar sannfærðust
þgf.sannfærðustum
ef.sannfærðastra
nf.sannfærðasti sannfærðasta sannfærðasta
aukaföllsannfærðasta sannfærðustu sannfærðasta
öll föllsannfærðustu