sann færast
sagnorð sann-færast miðmynd
komast á vissa skoðun
- hún sannfærðist um að kenningin væri rétt
- hann lét sannfærast að lokum
sjá sannfæra, sannfærður, sannfærandi
Beyging
‑færðist ‑færst beygist eins og færast
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannfærist sannfærðist égsannfærist sannfærðist
þúsannfærist sannfærðist þúsannfærist sannfærðist
húnsannfærist sannfærðist húnsannfærist sannfærðist
viðsannfærumst sannfærðumst viðsannfærumst sannfærðumst
þiðsannfærist sannfærðust þiðsannfærist sannfærðust
þausannfærast sannfærðust þausannfærist sannfærðust
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannfæristu sannfærðistu þúsannfæristu sannfærðistu