sinnast
sagnorð frumlag í þágufalli miðmynd
deila sín á milli, verða ósáttur (við e-n)
- mér sinnaðist við hana
- íbúum hússins sinnaðist út af kostnaðinum
Beyging
sinnaðist sinnast
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérsinnastsinnaðistmérsinnistsinnaðist
| nafnháttur | sinnast |
|---|---|
| sagnbót | sinnast |