stóu
nafnorð, karlkyn
stóu-maður
maður sem aðhyllist stóuspeki
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.stóumaður stóumaðurinn nf.stóumenn stóumennirnir
þf.stóumann stóumanninn þf.stóumenn stóumennina
þgf.stóumanni stóumanninum þgf.stóumönnum stóumönnunum
ef.stóumanns stóumannsins ef.stóumanna stóumannanna