staðnaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem er fastur í gömlu fari og hættur að tileinka sér nýjungar
- hún heldur því fram að hann sé staðnaður í hugsun
sjá staðna
Samheiti
Tengd orð
Beyging
stöðnuð staðnað miðstig staðnaðri efsta stig staðnaðastur
kk.kvk.hk.
nf.staðnaðurstöðnuðstaðnað
þf.staðnaðanstaðnaðastaðnað
þgf.stöðnuðumstaðnaðristöðnuðu
ef.staðnaðsstaðnaðrarstaðnaðs
nf.staðnaðirstaðnaðarstöðnuð
þf.staðnaðastaðnaðarstöðnuð
þgf.stöðnuðum
ef.staðnaðra
nf.staðnaðistaðnaðastaðnaða
aukaföllstaðnaðastöðnuðustaðnaða
öll föllstöðnuðu
öll föllstaðnaðristaðnaðristaðnaðra
öll föllstaðnaðri
kk.kvk.hk.
nf.staðnaðasturstöðnuðuststaðnaðast
þf.staðnaðastanstaðnaðastastaðnaðast
þgf.stöðnuðustumstaðnaðastristöðnuðustu
ef.staðnaðastsstaðnaðastrarstaðnaðasts
nf.staðnaðastirstaðnaðastarstöðnuðust
þf.staðnaðastastaðnaðastarstöðnuðust
þgf.stöðnuðustum
ef.staðnaðastra
nf.staðnaðastistaðnaðastastaðnaðasta
aukaföllstaðnaðastastöðnuðustustaðnaðasta
öll föllstöðnuðustu