stað
lýsingarorð stað-laus
úr lausu lofti gripinn, sem grundvallast ekki á neinu, sem á sér engan stað
staðlausir stafir
fjarstæða, ósannindi
Samheiti
- rakalaus,
- tilhæfulaus,
- hæfulaus
Tengd orð
Beyging
stað
kk.kvk.hk.
nf.staðlaus staðlaus staðlaust
þf.staðlausan staðlausa staðlaust
þgf.staðlausum staðlausri staðlausu
ef.staðlauss staðlausrar staðlauss
nf.staðlausir staðlausar staðlaus
þf.staðlausa staðlausar staðlaus
þgf.staðlausum
ef.staðlausra
nf.staðlausi staðlausa staðlausa
aukaföllstaðlausa staðlausu staðlausa
öll föllstaðlausu
öll föllstaðlausari staðlausari staðlausara
öll föllstaðlausari
kk.kvk.hk.
nf.staðlausastur staðlausust staðlausast
þf.staðlausastan staðlausasta staðlausast
þgf.staðlausustum staðlausastri staðlausustu
ef.staðlausasts staðlausastrar staðlausasts
nf.staðlausastir staðlausastar staðlausust
þf.staðlausasta staðlausastar staðlausust
þgf.staðlausustum
ef.staðlausastra
nf.staðlausasti staðlausasta staðlausasta
aukaföllstaðlausasta staðlausustu staðlausasta
öll föllstaðlausustu