stað reynd
nafnorð, kvenkyn
stað-reynd
e-ð sem er víst, örugg sannindi
staðreyndin er sú að gult er í tísku
Samheiti
- sannreynd,
- staðhöfn
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑reyndar nefnifall fleirtölu ‑reyndir beygist eins og reynd
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.staðreynd staðreyndin nf.staðreyndir staðreyndirnar
þf.staðreynd staðreyndina þf.staðreyndir staðreyndirnar
þgf.staðreynd staðreyndinni þgf.staðreyndum staðreyndunum
ef.staðreyndar staðreyndarinnar ef.staðreynda staðreyndanna