upp blástur
nafnorð, karlkyn
upp-blástur
það þegar gróður og jarðvegur eyðist vegna mikillar beitar eða þurrka
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑blásturs þágufall eintölu ‑blæstri beygist eins og blástur
eintala
án greinismeð greini
nf.uppblástur uppblásturinn
þf.uppblástur uppblásturinn
þgf.uppblæstri uppblæstrinum
ef.uppblásturs uppblástursins