úr
sagnorð úr-beina með þolfalli
Beyging
úr
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúrbeina úrbeinaði égúrbeini úrbeinaði
þúúrbeinar úrbeinaðir þúúrbeinir úrbeinaðir
húnúrbeinar úrbeinaði húnúrbeini úrbeinaði
viðúrbeinum úrbeinuðum viðúrbeinum úrbeinuðum
þiðúrbeinið úrbeinuðuð þiðúrbeinið úrbeinuðuð
þauúrbeina úrbeinuðu þauúrbeini úrbeinuðu
| nafnháttur | úr |
|---|---|
| sagnbót | úr |
| boðháttur eintölu | úr |
| boðháttur fleirtölu | úr |
| stýfður boðháttur | úr |
| lýsingarháttur nútíðar | úr |
kk.kvk.hk.
nf.úrbeinaður úrbeinuð úrbeinað
þf.úrbeinaðan úrbeinaða úrbeinað
þgf.úrbeinuðum úrbeinaðri úrbeinuðu
ef.úrbeinaðs úrbeinaðrar úrbeinaðs
nf.úrbeinaðir úrbeinaðar úrbeinuð
þf.úrbeinaða úrbeinaðar úrbeinuð
þgf.úrbeinuðum
ef.úrbeinaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúrbeinast úrbeinaðist égúrbeinist úrbeinaðist
þúúrbeinast úrbeinaðist þúúrbeinist úrbeinaðist
húnúrbeinast úrbeinaðist húnúrbeinist úrbeinaðist
viðúrbeinumst úrbeinuðumst viðúrbeinumst úrbeinuðumst
þiðúrbeinist úrbeinuðust þiðúrbeinist úrbeinuðust
þauúrbeinast úrbeinuðust þauúrbeinist úrbeinuðust
| nafnháttur | úr |
|---|---|
| sagnbót | úr |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúrbeinastu úrbeinaðistu þúúrbeinistu úrbeinaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúrbeinarðu úrbeinaðirðu þúúrbeinirðu úrbeinaðirðu
þiðúrbeiniði úrbeinuðuði þiðúrbeiniði úrbeinuðuði