úr bætur
nafnorð, kvenkyn
úr-bætur fleirtöluorð
það að bæta úr e-u, laga það
gera úrbætur í málefnum aldraðra
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑bótar nefnifall fleirtölu ‑bætur beygist eins og bætur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.úrbót úrbótin nf.úrbætur úrbæturnar
þf.úrbót úrbótina þf.úrbætur úrbæturnar
þgf.úrbót úrbótinni þgf.úrbótum úrbótunum
ef.úrbótar úrbótarinnar ef.úrbóta úrbótanna