úr
lýsingarorð úr-eltur
sem er ekki lengur í gildi, sem svarar ekki lengur kröfum tímans
- úreltur tækjakostur
- gömlu lögin um náttúruvernd eru orðin úrelt
Samheiti
- úreldur
Andheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
úr
kk.kvk.hk.
nf.úreltur úrelt úrelt
þf.úreltan úrelta úrelt
þgf.úreltum úreltri úreltu
ef.úrelts úreltrar úrelts
nf.úreltir úreltar úrelt
þf.úrelta úreltar úrelt
þgf.úreltum
ef.úreltra
nf.úrelti úrelta úrelta
aukaföllúrelta úreltu úrelta
öll föllúreltu
öll föllúreltari úreltari úreltara
öll föllúreltari
kk.kvk.hk.
nf.úreltastur úreltust úreltast
þf.úreltastan úreltasta úreltast
þgf.úreltustum úreltastri úreltustu
ef.úreltasts úreltastrar úreltasts
nf.úreltastir úreltastar úreltust
þf.úreltasta úreltastar úreltust
þgf.úreltustum
ef.úreltastra
nf.úreltasti úreltasta úreltasta
aukaföllúreltasta úreltustu úreltasta
öll föllúreltustu