úr
nafnorð, karlkyn
úr-dráttur
það að draga úr fullyrðingu, einkum sem stíleinkenni eða stílbragð
Beyging
eignarfall eintölu ‑dráttar nefnifall fleirtölu ‑drættir beygist eins og dráttur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.úrdráttur úrdrátturinn nf.úrdrættir úrdrættirnir
þf.úrdrátt úrdráttinn þf.úrdrætti úrdrættina
þgf.úrdrætti úrdrættinum þgf.úrdráttum úrdráttunum
ef.úrdráttar úrdráttarins ef.úrdrátta úrdráttanna