endur sögn
nafnorð, kvenkyn
endur-sögn
það að segja frá því sem maður hefur heyrt eða lesið
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑sagnar nefnifall fleirtölu ‑sagnir beygist eins og sögn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.endursögn endursögnin nf.endursagnir endursagnirnar
þf.endursögn endursögnina þf.endursagnir endursagnirnar
þgf.endursögn endursögninni þgf.endursögnum endursögnunum
ef.endursagnar endursagnarinnar ef.endursagna endursagnanna