endur
nafnorð, kvenkyn
endur-skilgreining
það að skilgreina e-ð upp á nýtt
Beyging
eignarfall eintölu ‑skilgreiningar nefnifall fleirtölu ‑skilgreiningar beygist eins og skilgreining
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.endurskilgreining endurskilgreiningin nf.endurskilgreiningar endurskilgreiningarnar
þf.endurskilgreiningu endurskilgreininguna þf.endurskilgreiningar endurskilgreiningarnar
þgf.endurskilgreiningu endurskilgreiningunni þgf.endurskilgreiningum endurskilgreiningunum
ef.endurskilgreiningar endurskilgreiningarinnar ef.endurskilgreininga endurskilgreininganna