endur segja
sagnorð endur-segja með þolfalli
segja aftur frá (e-u), endurtaka (orð eða frásögn)
- nemandinn endursagði kaflann úr sögunni
- ég get endursagt samtalið í stórum dráttum
Beyging
‑sagði ‑sagt beygist eins og segja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendursegi endursagði égendursegi endursegði
þúendursegir endursagðir þúendursegir endursegðir
húnendursegir endursagði húnendursegi endursegði
viðendursegjum endursögðum viðendursegjum endursegðum
þiðendursegið endursögðuð þiðendursegið endursegðuð
þauendursegja endursögðu þauendursegi endursegðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endursagður endursögð endursagt
þf.endursagðan endursagða endursagt
þgf.endursögðum endursagðri endursögðu
ef.endursagðs endursagðrar endursagðs
nf.endursagðir endursagðar endursögð
þf.endursagða endursagðar endursögð
þgf.endursögðum
ef.endursagðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendursegist endursagðist égendursegist endursegðist
þúendursegist endursagðist þúendursegist endursegðist
húnendursegist endursagðist húnendursegist endursegðist
viðendursegjumst endursögðumst viðendursegjumst endursegðumst
þiðendursegist endursögðust þiðendursegist endursegðust
þauendursegjast endursögðust þauendursegist endursegðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendursegirðu endursagðirðu þúendursegirðu endursegðirðu
þiðendursegiði endursögðuði þiðendursegiði endursegðuði