kvistr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., pl. kvistir, acc. pl. kvistu, [Dan. kvist; Swed. qvist; akin to kvísl]:—a twig, branch; tökum tvá kvistu ok leggjum á oss i mynd krossins, Fms. i. 136; þeir veltu viðjunum á drekann, ok fylgir maðr upp hverjum kvisti, Fas. ii. 188; á limar ok kvistu viðarins, Fms. vi. 153; aðrir hjuggu kvistu af trjánum, Matth. xxi. 8; sjaldan verða kvistir betri en aðaltré, O. H. L. 5; í kné gengr hnefi of kvistir þverra, Am. 69; sem fura at kvisti, Hðm. 5; sem ernir á kvisti, 31; á kykum kvisti, in a living twig, i. e. in a fair condition, D. I. i. 303; kvista fjöldi, Sks. 441: metaph., engi kvistr þorni sá er af mér blómgask, Sks. 616 B; með kvisti es, ok með ósins hring (of the cross stroke in the letter ø), Skálda 161; il-kvistir, poët. ‘foot-twigs’ = the toes, Am. 62, cp. πέντοζον in Hes. Op. 740; kvikr kvistr, live stock; hann á eigi meir í kvikum kvisti en eina kú, Mar. 1049.
- 2.
in mod. usage also a knot; tré fullt af kvistum, a tree full of knots.
- 3.
a pr. name, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- i. e.
- id est.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- poët.
- poetically.
- cp.
- compare.
- mod.
- modern.
- pr.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- D. I.
- Diplomatarium Islandicum. (J. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)