kvitta 2
sagnorð
sjá einnig kvitta 1 sagnorð
að, [a for. word; Fr. quitter, from late Lat. quietare], to acquit, esp. of a debt, due; Gyrðr kvittaði Hall þar um, Vm. 72; hanu kvittaði Orm af sögðu jarðar-verði, Dipl. i. 11; hefir þú kvittað fyrir mig, Pass.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- for.
- foreign.
- Lat.
- Latin.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.