kvista
sagnorð
að, [Ulf. qistjan = ἀπολλύναι], to branch out like a tree; sem hrátt hrís nær þat er í skógi kvistað, Fas. iii. 447; k. lim af tré, Stj. 401; þeir kvistuðu þar bál mikit, they cut (wood) for a large fire, Eb. 314: metaph. to cut down, ef hann kvistar af mér slíka vinina sem þú ert, Lv. 49; vera má at ek kvista einhvern yðar áðr en ek em felldr, Njarð. 344; kvista menn niðr sem hráviði, Karl. 155.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Njarð.
- Njarðvíkinga saga. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)