ræningi
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [rán], a robber, Eg. 736, Sd. 158, Ölk. 35, Orkn. 92, Fas. iii. 520.
- 2.
in a passive sense; vera ræningi e-s. to be deprived of one’s right, Háv. 37 new Ed.; ok ætlaðir at hann mundi vera svá mikill ættleri, at hann mundi vilja vera ræningi þinn, Eg. 736; cp. lög-r., hlut-r.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Ölk.
- Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)