Yrða

rifa

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    u, f. [Scot. rive], a rift, rent, cleft, fissure, Sks. 210, freq. in mod. usage; bjarg-rifa, kletta-rifa, also a rift in a wall between two planks.

  2. 2.

    að, [Scot. riv; Engl. rivet], to tack together, sew loosely together; Styrr var rifaðr í húð, Ísl. ii. 296, Glúm. 382 (of a corpse); hann varð djöfulóðr ok var rifaðr í húð innan, Orkn. 202 (of a madman).

  3. 2.

    rifa saman, to stitch together; hann vill rifa saman munninn, rifaði (Ob., rifjaði Kb. wrongly) hann saman varrarnar ok reif ór æsunum, Edda i. 346.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Scot.
Scottish.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
Engl.
English.

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Ob.
Orms-bók. (C. I.)
Kb.
Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
Edda
Edda. (C. I.)