rigna
sagnorð
Merkingar
d, regna, Hom. 5, Fms. x. 323, [regn; cp. Dan. regne; Swed. regna]:—to rain, 656 B. 12: followed by a dat., rignir eldi ok brennu-steini, Ver. 13; rignir blóði, Darr.; blóði hafði rignt í skúrinni, Eb. 260, passim in old and mod. usage: part. rigndr, wet from rain, Bs. i. 322.
- II.
[regin] = ragna, rigna við rögn, to blaspheme against the gods, Bs. i. 13 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Darr.
- Darraðar-ljóð. (A. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)