rimma
nafnorð, kvenkyn
u, f. a battle, tumult, fray; í þeirri rimmu ráku þeir Símon á braut, Clem. 37; í þeirri rimmu fékk hann fjögur sár, Sturl. iii. 30, Lex. Poët., freq. in mod. usage; ógna-hörð var r., Úlf. 7. 96. Rimmu-gýgr, f. ‘battle-ogre,’ the name of Skarpheðin’s battle-axe, Nj.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Úlf.
- Úlfars-rímur.
- Nj.
- Njála. (D. II.)