riga
sagnorð
sjá einnig riga nafnorð, kvenkyn
að, [cp. reigja and rígr], to lift heavily or with difficulty, with dat.; fengu þeir hvergi rigat honum, Eb. 115 new Ed. (thus, not rygað); rigaðu þér á fætr, Fas. ii. 369; sagði, at hann lét eigi vinna þat er meira lá við, en at riga at slíku, than to do such drudgery, Rd. 263: in mod. usage, eg riga því ekki, eg get ekki rigat því, I cannot move it.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)