stöðugr
lýsingarorð
adj. steady, stable; ver s., ok hræðsk eigi, Th. 3; stöðugir í sér, Al. 173; s. í framferði, Mar.; þessi stöðugi riddari, Magn. 496; stöðugan stólpa, Fms. iii. 174; stórlyndr ok stöðugr, Fs. 129; varð honum þat (viz. the heart) eigi stöðugt, Edda 58; göra stöðugt, to confirm, Vígl. 29, Dipl. iii. 9; standa stöðugt, Pass., D. N.; halda e-t stöðugt, to observe, Dipl. v. 16; til stöðugrar eignar, i. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- viz.
- namely.
Tilvitnuð rit
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)